Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13092 K.2019/21177

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Sanıkların temyiz dilekçelerinin içeriklerinden yalnızca kendileri hakkında verilen mahkumiyet kararlarını temyiz ettikleri belirlenmiştir. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...’i ve sanık ... hakkında katılanlar ...’i ve ...’i kasten yaralamadan verilen mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olduğu, mahkemesince sanıklar hakkında katılan ...’i yaralamadan kurulan hükümler bakımından ceza miktarı itibariyle temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz taleplerinin reddine karar verildiği,

bu ek kararların usulüne uygun şekilde sanıklara tebliğ edildiği ve ek kararlara karşı sanıkların yeniden temyiz talebinin bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar hakkında katılan ...’yi yaralamadan kurulan hükümler inceleme dışı bırakılmış fakat sanık ...’in temyizine rağmen katılan ...’e yönelik eyleminden verilen cezanın da miktar itibariyle kesin olmasına rağmen mahkemesince bu hususta bir karar verilmediği anlaşılmış olup bu kapsamda yapılan incelemede;

1)Sanık ... hakkında katılan ...’i kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede,

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında katılan ...’i kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede,