Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13172 K.2019/22666

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıkların adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2009 tarih, 2007/16 Esas - 2009/196 Karar sayılı mahkumiyet ilamlarının suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanıkların adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2) Mahkemece sanık ...'ın eylemini, kardeşine karşı silahtan sayılan bıçak ile ve sanık ...'ın eylemini, kardeşine karşı silahtan sayılan taş ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanıklar hakkında TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık ... ve tanıkların aşamalardaki, sanık ile kardeşi olan mağdur ...'ın olay günü ...'ın annelerini darp etmesi nedeni kavga ettiklerine dair beyanlarına göre, sanık ... lehine TCK'nin 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4) Sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,