Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13218 K.2019/19902

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'ın mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ...'ın mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Adıyaman Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 31.10.2013 tarih ve 81 sayılı raporda "kişide meydana gelen batına nafiz iki adet delici-kesici alet yaralanması, karaciğer yaralanması, non-anatomik karaciğer rezeksiyonu arızalarının, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu," şeklinde değerlendirilmede bulunulduğu ancak tespit edilen yaralanmaların hangisinin yaşamsal tehlikeye neden olduğu belirtilmediği anlaşılmakla, mağdura ait tüm tedavi evrakları, hasta müşahede kağıtları, geçici ve kesin raporlar,

varsa film ve grafilerin celp edilip kül halinde Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilerek tespit edilen bulguların hangisinin ya da hangilerinin ayrı ayrı yaşamsal tehlikeye neden olduğu hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati rapor aldırıldıktan sonra,

birden fazla darbenin hayati tehlikeye neden olması halinde, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte dikkate alınarak sanığın eyleminin "öldürmeye teşebbüs" suçunun unsurlarını oluşturması ihtimali nedeniyle görev hususu da düşünülerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

b) Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken 3 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3) Sanık ...'nın mağdurlar ... ve ...'ye karşı silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Adli sicil kaydında sabıkası ve dosyaya yansıyan olumsuz bir tutum ve davranışı bulunmayan sanığın, 19.12.2013 tarihli celsede hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul ettiğini beyan ettiği, sanık hakkında mahkum olduğu hapis cezasının tekrar suç işlemeyeceği hususunda mahkemede olumlu kanaat oluştuğu gerekçesiyle TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği ve ayrıca yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim maddesi uygulandığının anlaşılması karşısında,

"CMK'nin 231. maddesinin 6. fıkrasında düzenlenen şartlar birlikte oluşmadığından" şeklindeki yetersiz gerekçe ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddelerine uygun şekilde objektif ve subjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği ayrı ayrı değerlendirilip sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,