Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13259 K.2019/22346

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin süre tutum ve gerekçeli temyiz dilekçelerinden temyiz isteminin, katılanlar vekili sıfatı ile sanık ... Pepekal hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanıklar müdafii sıfatı ile sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar ile sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;

1) Sanık ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulacak kanun yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin “itiraz” olduğu belirtilmekle, CMK'nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranların haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...’ a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin, katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık ... müdafiinin, katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin, katılan ... vekilinin, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin, katılan ... vekilinin, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. maddesinde tanımlanan tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule göre de;

b) İddianame içeriğine, oluşa, dosya kapsamına ve mahkeme gerekçesine göre, sanığın katılanı önce “hepinizden hesap soracağım, bunun hesabını sizin yanınıza bırakmayacağım” diyerek, aynı gün içinde daha sonra “ihtiyar senin sonun gelmiştir, bunu sana soracağım” şeklinde kısa zaman aralığı içinde, aynı olay nedeniyle ve aynı suç kastı ile tehdit fiillerini yönelttiğinin anlaşılması karşısında, tehdit suçunun daha ağır cezayı gerektiren hali olan TCK’nin 106. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereğince belirlenen cezasının TCK’nin 43/1. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, kasten yaralama suçundan "bir daha suç işlemeyeceğine dair oluşan kanaat nedeniyle" 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine rağmen, tehdit suçundan "bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığı" belirtilerek 5271 sayılı CMK'nin 231/5. ve TCK'nin 51. maddelerinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması,