KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2019/13343 E., 2020/3581 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, tehdit, suçluyu kayırma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçu ve silahla tehdit suçu ile sanık ... hakkında suçluyu kayırma suçundan kurulan hükümlere yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan hapis cezaları yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca hükmolunan "3 yıl 9 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapıldığında cezanın "6 yıl 18 ay" yerine "7 yıl 6 ay" olarak hatalı hesaplanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/13343, K. 2020/3581, 20 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama