Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13403 K.2019/21902

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın temyiz dilekçesinin içeriğinden, yalnızca kendisi hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerini sanık sıfatıyla temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) İki tarafın da olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları ve tarafsız tanığın bulunmadığı olayda, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu hal nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,

2) Hüküm fıkrasında sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak sanık hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken, kararın gerekçe kısmında bu hususta yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,