Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13452 K.2019/20080

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama ve hakaret ile katılan ...'a karşı hakaret, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret, sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'a karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...'ün, sanık ...'ın, katılan sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hakaret suçlarında temel cezaların adli para cezaları olarak belirlenmesine rağmen 5237 sayılı TCK'nin 29. ve 62. maddeleri uygulanırken "hapis cezaları" olarak adlandırılmış ise de sonuç cezalar adli para cezaları olduğundan bu durumun mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından sanık ...'ün, sanık ...'ın, katılan sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı tehdit, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...'ün, sanık ...'ın, katılan ... ve vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

a) Dosya kapsamına göre, sanıkların, katılanlar ... ve ...'u birlikte ve tek fiille ölümle tehdit ettikleri anlaşılmakla, her bir sanık için 5237 sayılı TCK'nin 106/2-c maddesi gereğince bir defa ceza verilip bu cezanın aynı Kanun'un 43/2. maddesi yollamasıyla 43/1. maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 106/1-1. maddesi gereğince katılan sayısınca ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre de,

b) Dosya kapsamına göre, katılan ...’un, sanıklar ... ve ...’a karşı hakaret ve tehditi bulunmadığı halde, bu gerekçeyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ile eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün, sanık ...'ın, katılan ... ve vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

3) Sanık ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...'ün, sanık ...'ın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

a) Sanık ...'ın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının ve ek savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yakalama emri ile başka mahkemede ek savunmasının alınması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

b)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklara 5271 Sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 Sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

c) Sanıkların katılana karşı demir ve taş ile gerçekleştirdikleri eylemleri neticesinde, katılanın yüzünde sabit ize ve vücudunda kemik kırığına neden olacak nitelikte yaralandığının anlaşılması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken kastın yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesi ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Katılanın yüzünde sabit ize ve vücudunda kemik kırığına neden olacak nitelikte şekilde yaralandığı olayda, sanıklar hakkında daha ağır netice olan yüzünde sabit ize neden olacak nitelikte yaralamadan dolayı 5237 sayılı TCK’nin 86/1,86/3-e, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, yaralanma sırasında kemik kırığı da meydana geldiğinden ayrıca TCK'nin 87/3. maddesi gereğince cezaların arttırılması,

Kabule göre de;

e) Dosya kapsamına göre katılanın, sanıklara karşı hakaret ve tehditi bulunmadığı halde, bu gerekçeyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ile eksik ceza tayini,

f) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/3, 87/1-son ve 29. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken, sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

g) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140Esas - 2015/85Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,