Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13534 K.2019/21261

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, sadece sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında mağdur ...' a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mağdurun 18.03.2015 tarihli duruşmada sanığa yönelik şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi, sanığın üzerine atılı basit kasten yaralama suçunun kovuşturmasının şikayet şartının gerçekleşmesine bağlı olması karşısında, TCK'nin 73/6. maddesi gereğince sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

a-Gaziosmanpaşa Adli Tıp Kurumundan 04.03.2014 tarihinde alınan adli rapora göre, mağdurun frontal kemik orta hatta hayat fonksiyonlarına etkisi 1. derece kırık oluşacak şekilde yaralandığının belirtildiği, bu haliyle suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı, sanığın TCK'nin 86/1 ve 87/3 maddelerinden cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nin 86/2. maddesinden hüküm kurulmuş olması,

b-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,