Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13563 K.2019/21133

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ve beraat kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’un kendisine yönelen haksız saldırıları savuşturmak amaçlı ve saldırıyla orantılı eyleminin TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru savunma sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, kanuna aykırı şekilde “ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine” karar verilerek hatalı hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine” kısmının çıkarılarak yerine “5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca sanığın beraatine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında 6136 Kanun’a muhalafet ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hapis cezaları yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Pınarbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 21/05/2014 tarihli ve 2013/127 Esas 2014/57 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 106/1-1. cümlesi gereği tehdit suçundan verilme 6 ay hapis cezasına dair hükümle ilgili olarak; atılı TCK’nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 6763 sayılı Kanun'a göre uzlaşmaya tabi hale geldiği,

Pınarbaşı Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2017 tarihli ve 2013/298 E- 2014/383 Karar sayılı ek kararı ile “sanık ...'in üzerine atılı Tehdit suçundan TCK'nin 106/1-1. cümle maddesi uyarınca açılan kamu davasının 6763 sayılı Yasa ile değişik CMK'nin 253, 254, 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE ve tüm sonuçları ile ortadan KALDIRILMASINA” karar verildiği görülmüş ise de, sanığın adlı sicil kaydında tekerrüre esas nitelikle olan Pınarbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 18.02.2013 tarihli ve 2010/301 Esas- 2013/59 Karar sayılı ilamı ile verilme TCK’nin 86/2, 86/3-a, 62, 58. maddeleri gereği verilen 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınabileceği,

bu durumun CGK'nin 13.12.2011 tarih 2011/10-214 Esas ve 2011/270 Karar sayılı kararı gereğince infaz aşamasında değerlendirilmesi olanaklı olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas nitelikteki ilamda 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması karşısında hükmolunan cezanın TCK'nin 58 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddeleri uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,