Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13604 K.2019/22734

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ... hakkında “Silahla tehdit” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının ve katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

a) Katılanın aşamalardaki anlatımları, oluş ve tüm dosya kapsamı ve “sanık ...'nın katılanı sol kalçasından bıçakladığı, bu esnada diğer sanık ...'in katılanın göğüs bölgesine doğru salladığı bıçağın katılanın sol koluna denk geldiği,

sanık ...’nın bu defa katılanın kasık bölgesine bıçakla vurduğu ve katılanın sanık ...'in bir, sanık ...'nın ise iki bıçak darbesi ile yaralandığı ve sanıklar üzerlerine atılı suçu inkar etseler de, katılana ait rapor ve katılanın beyanlarının örtüştüğü” şeklindeki kabule karşın, katılanı suç tarihinde fikir ve eylem birliği içerisinde yaralayan sanıkların aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirmeleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi yollaması ile cezalandırılmaları gözetilmeden,

suç nedeniyle katılanda meydana gelen yaralanmalar birbirinden ayrılarak suç niteliği belirlenmek suretiyle yazılı şekilde sanıklar hakkında ayrı ayrı uygulama yapılması,

b) Kütahya Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından katılan hakkında düzenlenen 04.02.2016 tarih ve 127 sayılı raporda (sanık ... tarafından yapıldığı iddia edilen) kol bölgesindeki yaralanmanın yaşamsal tehlike yarattığı, (sanık ... ... tarafından yapıldığı iddia edilen) uyluk ve kasık bölgesindeki yaralanmanın müstaliken yaşamsal tehlike yaratmayan basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu,

aynı şekilde 01.03.2016 tarih ve 224 sayılı raporda ise ilave olarak “duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı yönünde karar verilebilmesi için yaptırılacak olan EMG tetkiki ve ayrıntılı Nöroloji muayenelerine ait düzenlenecek olan raporlarla birlikte yeniden değerlendirmenin uygun olduğunun” bildirilmişse de;

belirtilen hususta rapor aldırılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, katılan hakkında Mersin Devlet Hastanesi tarafından düzenlenmiş 30.11.2015 tarih ve 3492 sayılı rapor içeriği ve katılanın kalıcı hareket ve güç kaybı yaşadığına ilişkin 02.03.2016 tarihli yazılı beyanı yönünde, katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine sevki sağlanarak,

özellikle duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi ya da kaybı niteliği taşıyıp taşımadığı ve bu yönde bir sonuca varılır ise hangi yaralanmaların yaşamsal tehlikeye hangi yaralanmaların ise duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi ya da kaybına neden olduğuna ilişkin 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde rapor aldırılması ve rapor sonucuna göre, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçun işlendiğinin anlaşılması halinde, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı da dikkate alınarak,

5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi de gözetilerek, sonuca etkili ve hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerekeceğinin gözetilmemesi,