Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13619 K.2019/16722

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki hakkında Adana Devlet Hastanesi Göz Hastalıkları Uzmanınca düzenlenen olay tarihli raporda "alt kapakta 2 cm. boyutlarında cilt kesisi olduğu, kalıcı sabit eser oluşturabilecek bir kesi mevcut" olduğunun belirtildiği,

Çukurova Üniversitesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 02.12.2013 tarihli raporda "yüzde sabit iz olup olmadığına karar verilebilmesi için şahsın muayene edilmek üzere gönderilmesi gerektiği kanaatini bildirir rapordur." şeklinde değerlendirmede bulunulmasına rağmen mağdur hakkında sabit iz yönünden rapor aldırılmadığı ve bu haliyle mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, müştekinin tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak,

yaralanmasının niteliğine ilişkin olarak yeniden raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,