Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13665 K.2019/21888

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut temyiz dilekçelerinin incelenmesinde; müşteki sanık ... müdafiin "sadece sanık" sıfatı ile ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü, katılan sanık ... müdafiin "katılan sanık" sıfatı ile hem sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü hem de sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü, sanıklar ..., ... ve ... kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini, müşteki sanık ...'ın ise "sadece sanık" sıfatı ile kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla, aşağıdaki hükümlerle sınırlı inceleme yapılmış, sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik müşteki ...'ın temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, bu hüküm inceleme dışı tutulmuştur.

1) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı suçu silahla işlediğinden bahisle artırım yapılırken, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi yerine 86/3-a olarak gösterilmesi, sonuç ceza değişmediğinden ve mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden ve yine sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında müşteki ... karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanıklar ..., ... ve ... temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ... yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında müşteki ... karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2009 tarih, 2009/196 Esas - 2009/266 Karar sayılı ilamının, 5237 sayılı TCK'nin 191/1. maddesinde düzenlenen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak" suçuna ilişkin olduğu, bu ilam ile sanık hakkında herhangi bir ceza yaptırımı öngörülmeksizin, sadece denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ve rehberlik edecek bir uzman görevlendirilmesine karar verildiği, söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ancak; bunun yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2011 tarih, 2011/175 Esas - 2011/312 Karar sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan verilen "6 ay" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, TCK'nin 58.