Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13717 K.2019/16656

Eşe karşı kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2019 tarihli ve 2019/64 Esas,

2019/200 Karar sayılı kararına karşı sanığın vasisi tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2019 tarihli ve 2019/388 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.07.2019 tarihli ve 2019/6699 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2019 tarihli ve 2019/71281 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, soruşturma aşamasında sanığın eşi ...'ın 09.06.2018 tarihli, aynı zamanda sanığın vasisi olan babası tanık ...'ın 11.06.2018 tarihli kolluk ifadelerinde sanığın psikolojik tedavi gördüğünden bahsetmelerine rağmen bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan sanık hakkında kamu davası açılmasını müteakip, kovuşturma aşamasında mahkemesince de belirtilen yönden herhangi bir araştırma yapılmadan sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın vasisi tarafından anılan karara belirtilen yönden itiraz edilmesi üzerine merciince bu husus değerlendirilmeksizin itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, sanığın vasisi ... tarafından dosyaya sunulan Giresun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.12.2011 tarihli ve 2011/809 Esas, 2011/999 Karar sayılı kararına göre sanığın kronik psikotik bozukluğunun bulunması nedeniyle Giresun Devlet Hastanesinin 04.11.2011 tarihli ve R110040172 sayılı raporuna istinaden vesayet altına alındığı da dikkate alındığında,

merciince belirtilen yönlerden araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesini temin etmek üzere itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.