Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13727 K.2019/18987

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasten yaralama suçunun ölçülebilir somut maddi zarara neden olan suçlardan olması, dosya kapsamında da sanıkların, katılanların zararını giderdiğine dair bir bilgi-belge bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 231/6-c maddesindeki " suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle, tebliğnamenin üç numaralı bozma düşüncesine kısmen iştirak edilmemiştir.

1) Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ...'ün, katılan ...'e yönelik silahla basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Sanıklar ... ve ... hakkında, silahla yaşamsal tehlike oluşacak şekilde kasten yaralama, silahla kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanık ...'e isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının beş yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanıklar hakkında, katılan ...'a yönelik silahla yaşamsal tehlike oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde, TCK'nin 86/1, 86/3.e, 87/1-d maddelerine göre belirlenen cezanın beş yılın altında kalması halinde, TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince cezanın beş yıl hapis cezasına çıkarılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde üç yıla çıkarılarak eksik cezalar tayin edilmesi,

c) Sanıklar hakkında, katılan ...'a yönelik silahla kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde, Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, katılan hakkında düzenlenen adli raporda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, kurulan hükümlerde oran belirtilmeden TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak en yüksek oranda artırım yapılması suretiyle, sanıklar hakkında fazla cezalar tayin edilmesi,

d) Sanık ... hakkında, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, ..., ... ve Gökhan Vargün'ün beyanları dışında, olay yerinde yapılan incelemede somut deliller elde edilemediği, Gökhan Vargün'ün yaralanmasına ilişkin adli raporda ateşli silah yaralanmasına ilişkin bulguya rastlanmadığı gözetildiğinde, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçu bakımından beraat hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

e) Adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan ve 15.10.2015 tarihli celsede lehe hükümlerin uygulanması talebi de olan sanık ... hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, TCK'nin 51. maddesinin "Sanık ...'e sonuç olarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası verildiğinden TCK'nin 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına " şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile uygulanmaması,

f) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

g) Kabule göre; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçundan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanmamış ise de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edildiği de, nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi lüzumu,

h) Sanık ... hakkında genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükümde, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde.

“Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde,çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,