Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/1375 K.2019/9443

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın iki müştekiye bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığına dair iddia kapsamında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunması alınmadan "ayrı ayrı " ibaresini kullanmak suretiyle iddianame gösterilmeyen ikinci eylemden hüküm kurulması,

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca; tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın tekerrürre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının öngörülmesi karşısında; denetime olanak sağlayacak şekilde hüküm fıkrasında mükerrirlere özgü infaz rejimine esas olarak sanığın en ağır eski hükümlülüğüne ilişkin Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarihli 2012/21 Esas- 2013/220 Karar sayılı kararı yerine aynı mahkemenin 2007/515 Esas-2008/179 Karar sayılı kararı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1.1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olan ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca da tekerrüre esas alınamayacak diğer hükümlülüklerinin de kararda gösterilmesi,