Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13832 K.2019/19851

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'in, hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığa 25.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 03.12.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın kanuni süresinden sonra vaki temyiz talebinin, CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar ... ile ... haklarında katılan ...’ı kasten yaralama ve sanık ... hakkında katılan ...’ı silahla tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Uyap üzerinde yapılan incelemede katılan ...’ın mernis adresinde gerekçeli karar tebliğ edildiği tarihte Bafra T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğu görüldüğünden, gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu ve katılanın öğrenme üzerine süresinde temyiz talebinde bulunduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme aykırı ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Uyap üzerinde yapılan incelemede katılan ...’ın mernis adresinde gerekçeli karar tebliğ edildiği tarihte Bafra T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğu görüldüğünden, gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu ve katılanın öğrenme üzerine süresinde temyiz talebinde bulunduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen "1 yıl 6 ay hapis cezası"nın TCK'nin 87/1-a maddesi gereğince bir kat artırılması ile "2 yıl 12 ay hapis cezası"na çıkartılması, ardından TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak "5 yıl hapis cezası"na karar verilmesi gerekirken, uygulama maddesi olarak TCK’nin 87/1-son maddesinin de hükümde gösterilmeksizin sanık hakkında doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a,son ve 29/1. maddeleri uyarınca hükmolunan “2 yıl 6 ay hapis cezası”ndan TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken, cezasının “2 yıl 1 ay hapis cezası” yerine “1 yıl 13 ay hapis cezası” olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,