Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13886 K.2020/9657

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdur ... ve katılan ...'e karşı tehdit eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

a) Sanık hakkında TCK'nin 106/1-1. cümle maddesine göre hükmedilen tehdit suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, 20.06.2014 tarihinde gece saatlerinde, mağdur ...'ın işlettiği dükkanın kepenklerinin kapalı olduğu ve içinde kimsenin bulunmadığı esnada, olay yerine gelerek mağdurun dükkanına doğru yaklaşık 8 metre mesafeden av tüfeği ile 5 el ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin mağdur ...'a yönelik ve mağduru korkutmak amacıyla yapıldığı, sanığın eyleminin bir bütün halde değerlendirildiğinde 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında hataya düşülerek 5237 sayılı TCK'nin 170/1-c maddesi uyarınca silahla ateş etmek suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

3) Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, 22.06.2014 tarihinde gündüz saatlerinde mağdur ...'nın, dükkanın önünde kepenklerin ölçüsünü aldığı esnada, yaklaşık 20 metre mesafeden mağduru gördüğü halde hedef gözetmek suretiyle mağdura doğru av tüfeğiyle ateş ederek mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralaması şeklinde gelişen olayda, mağdur beyanı, olay yeri inceleme evrakları ve sanığın ikrar içeren beyanlarından da anlaşılacağı üzere sanığın eylemini doğrudan kastla gerçekleştirdiği gözetilmeden, eylemi olası kastla gerçekleştirdiğinin kabulüyle suç vasfında hataya düşülmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,