Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13938 K.2019/18338

Basit yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına dair (Kapatılan) Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2012 tarihli ve 2011/585 Esas, 2012/833 Karar sayılı kararının 26.09.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

sanığın denetim süresi içerisinde 10.04.2017 tarihinde suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanması ile anılan Kanun'un 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2018/412 Esas, 2019/297 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04.09.2019 tarihli ve 2019/11661 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2019 tarihli ve 2019/87766 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar…" şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında ihbara konu hükmün açıklanmasına dayanak oluşturan Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/466 Esas, 2018/442 sayılı kararına konu suçun, “taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma” suçu olduğu,

anılan Kanun'un 231/11. maddesi gereğince ortada kesinleşmiş kasıtlı suçtan bir mahkûmiyet hükmü bulunmadığı gözetilmeden, hükmün açıklanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.