Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/1417 K.2019/9139

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında sanık hakkında infaz edilecek hüküm, kurulan yeni hüküm olacağından kararın dayandığı tüm delillerin, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,

hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerektiği nazara alınmadan, yazılı şekilde önceki kararın gerekçesi belirtilerek açıklanan hüküm için ayrıca gerekçe yazılmaksızın hüküm kurulması suretiyle Anayasa'nın 141, CMK'nin 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanığın işlettiği kahvehaneye mağdurun gelip küfür etmesi nedeniyle, sanığın bu konuyu konuşmak için mağdurun çalıştığı fırına gittiği ve aralarında başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, yaşanan karşılıklı kavga sırasında sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı olayda, tartışmayı mağdurun işyerine gelerek küfür etmesinin başlattığı yönündeki sanığın savunmasının aksine delil bulunmaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/3. maddeleri uyarınca verilen cezasında, TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle asgari oranda (1/4) indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,