Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/14307 K.2019/21941

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 2015/30376 ve 2018/1133 Esas sayılı bozma ilamlarında da belirtildiği üzere, katılanın geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakların Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kuruluna gönderilerek 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Aynı yaralama eylemine iştirak eden sanıklardan birisinin savunulmasının diğeri yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda aralarında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, somut olayda kardeş olan sanıklardan Yusuf'un yüklenen suçlamayı kabul etmediği, sanık ...'in ise 03.02.2014 tarihli temyiz dilekçesinde katılanın yaralanmasına neden olan hareketi diğer sanık ...'un gerçekleştirdiğini belirttiği, bu şekilde sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b. ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılması,

3) Gerekçeli kararın Anayasa’nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde delillerin değerlendirilmesi, hangi delile neden üstünlük tanındığı, bu delillere göre mahkemenin ulaştığı sonuçların ne olduğu ve sanıkların her birinin yaralama eylemine ne şekilde iştirak ettiğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde delillerle ilişkilendirilmesi ile haksız tahrik indiriminin hangi kabule dayanarak yapıldığı hususlarının kararda tartışılması gerektiği nazara alınmadan, bozma ilamından önce verilen gerekçeli karar aynen yazılarak yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,