Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/14397 K.2020/2075

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ...’in 30.09.2014 tarihli, müşteki ...’ın da 02.12.2014 tarihli celsede vekilleri ile birlikte sanıklardan şikayetçi olduklarını beyan ettikleri ve davaya katılmalarına karar verildiği, müştekiler vekilinin de süresinde temyiz dilekçesi vererek katılma iradesini gösterdiği halde hakkında katılma kararı verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2. ve 260/1. maddeleri uyarınca müştekiler vekilinin de katılanlar vekili olarak kabulüne karar verilerek; sanıklar ... ve ... ... ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçeleri içeriğinden haklarında verilen mahkumiyet hükümlerini yalnızca sanık sıfatıyla temyiz ettikleri;

katılan sanıklar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini katılanlar vekili sıfatıyla da temyiz ettiği tespit edilerek, yapılan incelemede;

Katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yapılan itirazlar Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2015 tarih ve 2015/1187 D.iş sayılı kararıyla incelenerek reddedildiğinden bu karar inceleme dışı bırakılmıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Katılan ... hakkında düzenlenen Edirne Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.11.2014 tarihli raporunda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize neden olduğu belirtildiği halde, Batman Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.01.2015 tarihli raporda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize veya yüzün sürekli değişikliğine neden olduğunun belirtildiği,

bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevkiyle yaralanmasının yüzde sabit ize mi yoksa yüzün sürekli değişikliğine mi neden olduğu hususunda kesin raporu aldırılıp, sonucuna göre sanıkların katılan ...’i kasten yaralamaları bakımından hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanıkların, katılan ...’i kasten yaralamaları bakımından iddianamede talep edilmediği halde, sanıklara 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e ve 87/1-son maddelerinin sanıklar aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı “ başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193. maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,

3)Sanıkların katılan ...’i kasten yaralamaları bakımından kurulan hükümlerde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz" in basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, sanıklara verilen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin olunması gerekirken TCK'nin 86/2. maddesinin esas alınması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

4) Sanıkların, silah vasfındaki kesici alet ile yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddeleri gereğince belirlenen cezanın 5 yıldan az olması halinde, TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince cezanın 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 3 yıla çıkarmak suretiyle hüküm kurularak sanıklara eksik ceza verilmesi,

5)Sanıkların, katılan ...’i kasten yaralamaları bakımından kurulan hükümlerde sanıklara 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 87/1-c,son, 29. maddelerinden 2 yıl 3’er ay hapis cezası tayin edildikten sonra aynı kanunun 62/1. maddesine göre indirim yapılırken “1 yıl 10 ay 15 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmalarına” karar verilerek hükmün karıştırılması,

6) Sanıkların, katılan ...’ı kasten yaralamaları bakımından kurulan hükümlerde sanıklara 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29. maddelerinden 3’er ay hapis cezası tayin edildikten sonra aynı kanunun 62/1. maddesine göre indirim yapılırken “2 ay 15 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmalarına” karar verilerek hükmün karıştırılması,

7)Sanık ...’a verilen hapis cezaları bakımından Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

8) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’i kasten yaralamadan kurulan hükümlerde ertelenen ceza için belirlenen denetim süresinin, hükmolunan ceza miktarından az olamayacağının gözetilmemesi ile TCK’nin 51/3. maddesine aykırı davranılması,