Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/14472 K.2019/23206

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Gerekçeli karar başlığında, ...’in sıfatının “mağdur” yerine “müşteki” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2008 tarihli ve 2008/80 Esas 2008/116 Karar sayılı ilamının sanığın çocukken işlediği bir suça ilişkin olmasına göre, 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış kişilerin işlediği suçların tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Bursa (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2013 tarihli ve 2013/3 Esas 2013/571 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 106/1. maddesi birinci cümlesi gereğince 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunduğu,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, 106/1. maddesi birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek söz konusu suça ilişkin uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin ve TCK'nin 58,

50. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,