Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/14557 K.2019/21672

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçları yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, mahkeme tarafından 22.02.2016 tarihinde bu nedenle temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından tebliğnamenin temyiz isteminin reddine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.