Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/14594 K.2019/23209

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının ve ek savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yakalama emri ile başka mahkemede ek savunmasının aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e ve 87/1-son maddelerinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3) Mağdur hakkında Samsun Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 13.01.2015 tarihli ön raporun (1) nolu bendinde “Rapor tanzim edilebilmesi için şahsın olay tarihinde Havza Devlet Hastanesinde çekildiği bildirilen nazal grafisinin temin edilerek Şube Müdürlüğümüze gönderilmesi gerektiğinin” belirtilmesine rağmen mahkemece belirtilen eksikliklik yerine getirilmeden, mağdurda yaralanma sonucunda kemik kırığının meydana gelip gelmediği ve kemik kırığı mevcut ise bu kırığın kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi hususunda kesin raporu aldırılmadan karar verildiği anlaşıldığından, mağdurun bu hususta kesin raporu aldırılarak sonucuna göre temel cezanın belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,