Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/14848 K.2019/22395

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5271 sayılı CMK'nin 225/1. maddesinde yer alan, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında mağdur ...'e karşı tamamlanmış kasten yaralama suçundan dava açıldığı gözetilmeden yaralamaya teşebbüs suçundan beraat hükmü kurulması,

2) 11.02.2016 tarihli 2. celsenin ara kararında duruşmanın 16.02.2016 tarihine bırakıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, zorla getirme kararı bulunan temyiz dışı müşteki sanığın mahkemeye gelerek savunmasını yaptığı gerekçesiyle, 15.02.2016 tarihinde resen duruşma açılarak karar verilmesi suretiyle CMUK'un 326/2. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

3) Mağdur ...'in soruşturma aşamasında, sanığın kendisini yaralamaya çalıştığını, polis memurlarının araya girmesi üzerine eylemini tamamlayamadığını beyan ettiği, kolluk tarafından düzenlenen 16.07.2015 tarihli tutanakta, sanığın mağdurlar ... ve ...'e karşı saldırıp vurmaya çalıştığı ve kolluk görevlilerince engellendiğinin belirtildiği anlaşılmakla, delillere neden itibar edilmediği hususları da tartışılarak gerektiği takdirde tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerinin mahkeme huzurunda tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

4) Mağdur ...'in soruşturma aşamasında, sanığın yumrukla kendisini yaraladığını beyan etmesi, mağdur hakkında düzenlenen 16.07.2015, 10.09.2015 tarihli adli raporlarda, sağ temporal ve sol skapular bölgelerde basit tibbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanma bulgularına yer verilmiş olması ve sanığın soruşturma aşamasında mağdura vurduğuna dair ikrarı birlikte değerlendirildiğinde, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olduğu halde, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,