Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/14917 K.2019/23213

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile suça sürüklenen çocuğun eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 223., 230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında kötü muamele suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak; müştekinin soyut iddiası dışında, sanığın müştekiye kanundaki tanımına göre süreklilik arz edecek şekilde, kötü muamele sayılacak fiillerde bulunduğuna ilişkin mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin delil elde edilemediği, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3) Kabul ve uygulamaya göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirilerek; cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının

varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde kasti suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmolunan 2 ay hapis cezasının 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,