Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/15167 K.2020/894

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanına ve sanığın aşamalardaki savunmalarına göre, önceye dayalı alacağı olan sanığın olay günü müştekiden parasını istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine müştekiyi yaraladığı olayda, sanığın eyleminin bütün halinde 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi kapsamında "hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla kasten yaralama" suçunu oluşturması ihtimali nedeniyle delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Olayın tek tanığı olan müşteki dinlenilmeden ve hukuki dayanağı gösterilip dinlenilmesinden vazgeçilmesi konusunda bir karar da verilmeden, 5271 sayılı CMK'nin 210/1. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,