Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/15281 K.2019/21432

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki sanık ...'ın 09.02.2016 tarihli duruşmada sanık ...'dan şikayetçi olup kamu davasına katılama talebinde bulunduğu ancak; bu hususta bir karar verilmediği, müşteki vekilinin süresinde temyiz dilekçesi verip hükümleri temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükümleri temyize hakkı bulunduğundan müştekilerin katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incemelemesinde;

Sanık hakkında verilen hapis cezalarına yönelik olarak; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,