Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/15355 K.2019/22122

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydındaki en ağır ilam olan Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2010 tarihli 2010/373 Esas ve 2010/792 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken sanık hakkında daha az cezayı gerektiren Konya 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.02.2014 tarihli 2013/336 Esas ve 2014/153 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması yönünden bozma istenilmiş ise de; mahkemece tekerrüre esas alınan ilamda tekerrür hükümlerinin uygulanması 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirliğe karar verilmesi gerektiği nedeniyle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

1) Aralarında çıkan tartışma sonucunda sanığın müştekiye karşı yaralama eylemi nedeniyle mahkumiyet kararı verilen olayda, tarafların ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda farklı beyanlarda bulunduğu ve hazırlık aşamasında dinlenmiş olan tanık anlatımının bu hususta yeterli olmadığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002-367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması karşısında, incelemeye konu dosyada 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,