Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/15500 K.2020/998

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılması gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus karar tarihinden sonra yapılan masraflarla birlikte hükmün kesinleştirilmesi aşamasında mahkemesince gözetilebileceğinden tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az ceza içeren mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın tekerrüre esas daha ağır bir ilamı bulunduğu anlaşılmakla ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nin 58. maddesinin uygulandığı paragrafının hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın,

tekerrüre esas mahkumiyetlerinden en ağır ceza hükmünü içeren ...Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2008 karar tarihli, 27.09.2016 tarihinde yerine getirilen, 2007/155 Esas - 2008/146 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62 maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına,