Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/15572 K.2020/18

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında sadece mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü sanık lehine temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, kavga anında olay yerinde olmadığını belirtmesi ve tanık ...'in sanığın olay günü 19:00 sıralarında Digor ilçe merkezinde bulunan gıda dükkanında kendisi ile birlikte olduğuna ve olayı telefonla yanında öğrendiğine ilişkin anlatımı karşısında; sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefonu numarası ya da numaraları araştırılıp, tespit edilen cep telefonu numarası ya da numaralarının olay tarihine ait HTS kayıtları (baz istasyon sinyal bilgilerini kapsar şekilde) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilerek, sanığın cep telefonunun suç tarih ve saatinde olay yerinde sinyal verip vermediği kayıtlardan tespit edilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın aşamalarda suçlamayı inkar etmesi, olayı gören tarafsız tanık anlatımının bulunmaması, mağdur ...'in aşamalarda kendisini yaralayan kişi konusunda çelişkili anlatımlarının bulunması ve mağdur ...'ın kendisini yaralayan kişi ya da kişiler konusunda kovuşturma aşamasında ayrıntılı beyanının alınmaması karşısında; mağdur ...'in aşamalardaki beyanları arasındaki çelişki giderilmeye çalışılarak ve mağdur ...'ın ayrıntılı beyanı alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Adli tıp kriterlerine göre "Saçlı deri ve yüz bölgesinde tek lezyon olarak ≥5 cm, toplamda ≥10 cm, vücudun diğer bölgelerinde tek lezyon olarak ≥10 cm, toplamda ≥20 cilt-cilt altını ilgilendiren yaralanmalar" basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu halde, ... Devlet Hastanesinin 27.06.2013 tarihli geçici raporunda fronto parietal bölgede 6 cmlik, occipital parietal bölgede 8 cmlik derin kesi ile yaralandığı tespit edilen mağdur ... hakkında düzenlenen ...

Devlet Hastanesinin 02.07.2013 tarihli kati hekim raporunda mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği ve raporun bu haliyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları temin edilip, en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olup olmadığı hususunda rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) Mağdur ... hakkında düzenlenen ... Devlet Hastanesinin 27.06.2013 tarihli geçici ve 02.07.2013 tarihli kati raporlarında tespit edilen sol ulna kırığının "cisim kırığı" ya da "cisim açık kırığı" olup olmadığına ilişkin bir ayrım yapılmamış olması ve bu hususun kemik kırığının hayati fonksiyonlarına etki derecesinde önem arz etmesi karşısında, anılan raporların hüküm kurmaya elverişli olmadıkları anlaşılmakla, mağdur ...'ın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları temin edilip, en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, mağdurun yaralanmasının niteliği hususunda 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5) 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesindeki, kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen cezanın, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre yarısına kadar artırılacağına dair düzenleme karşısında, mağdur ...'daki kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi orta (2) derece olarak belirlendiği halde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2019 tarih, 2017/3-308 Esas ve 2019/61 sayılı Kararına ve TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddelerine göre belirlenen cezada (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

6) Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre, iki aile arasında gerçekleşen kavga olayında; ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilmesine çalışılması, tespit edilemez ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas- 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu

Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

7) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,