Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/16172 K.2020/4559

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında, katılanlar ... ve ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında, katılanlar ..., ... ve ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanığın eylemleri neticesinde katılan ...’te meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Mudanya Devlet Hastanesince tanzim olunan 09.03.2013 tarihli adli muayene raporunda, "Kafada occipital üst bölgede 8-10 cm.'lik düzgün kesi, sol ön kolda yüzeysel kesi, sırtta ve belde sol yanda çok sayıda irili ufaklı ekimoz ve yüzeysel kesiler" bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın yargılama konusu eylemini 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan bir cisimle gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde, TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen temel cezada, aynı Kanun’un 86/3-e maddesi gereği (½) oranında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

b) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, mükerrir olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 58/3. maddesi gözetilerek, TCK’nin 86/2. maddesinde yer alan seçimlik yaptırımlardan hapis cezasının tercih olunması ve sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanması karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Mudanya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/6 Esas ve 2012/536 Karar sayılı ilamına konu suçun, TCK'nin 106/1-1. cümle kapsamında yer alan “Tehdit” suçuna ilişkin olduğu, ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini ile TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin ve TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

3) Sanık ... hakkında, mağdur ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanığın, yargılama konusu eylemine uyan suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığı, bahse konu suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu ve mağdur ...’nin, Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesince talimat yolu ile 02/07/2014 tarihinde tespit olunan beyanında kimseden şikayetçi olmadığını ifade etmesi karşısında, sanığa 5237 sayılı TCK'nin 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu sorulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

b) 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile mağdurun farklı olması durumuyla ilgili uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa, mağdur ...’ya karşı isnat edilen TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kalan “Kasten Yaralama” suçunun mağdurunun farklı olması nedeniyle uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında mağdur ...’ya karşı işlemiş olduğu kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması,

c) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, mükerrir olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 58/3. maddesi gözetilerek, TCK’nin 86/2. maddesinde yer alan seçimlik yaptırımlardan hapis cezasının tercih olunması ve sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanması karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Mudanya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/6 Esas ve 2012/536 Karar sayılı ilamına konu suçun, TCK'nin 106/1-1. cümle kapsamında yer alan “Tehdit” suçuna ilişkin olduğu, ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini ile TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin ve TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,