KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2019/16512 E., 2020/3543 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelemesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelemesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1), orta (2-3), ağır (4-5-6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2)'ye kadar artırımının öngörülmüş olması karşısında, sanığın eylemi neticesinde mağdurun vücudunda meydana gelen kemik kırığına ilişkin olarak düzenlenen ve hükme esas alındığı anlaşılan raporda, bahse konu kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin “orta (2)” derece olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/16512, K. 2020/3543, 20 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama