KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2019/16616 E., 2019/22949 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdur ...'in soruşturma aşamasında verdiği ilk ifadesinde sanık ile aralarında çıkan tartışma sonucu sanığın kendisine şekerlik attığını, bu esnada yaralandığını beyan etmesine ve beyanı ile uyumlu Mengücek Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 17.07.2015 tarihli raporunda yaralanmasının "...hastanın sol temporal occipital bölgede 4 cm'lik kesi mevcut, hayati tehlikesi yoktur, basit tıbbi müdahale ile giderilir..." şeklinde belirtilmesine ayrıca olayın görgü tanığı olan ...'in soruşturma aşamasında verdiği ilk ifadesinde sanığın,
mağdura vurmaya çalıştığını ve eline geçirdiğini mağdura fırlattığını beyan etmesine göre sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde atılı suçtan mahkumiyeti yerine, sanığın kovuşturma aşamasındaki suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
2) Mağdur hakkında Mengücek Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen olay tarihli kesin raporda "...hastanın sol temporal occipital bölgede 4 cm'lik kesi mevcut, hayati tehlikesi yoktur, basit tıbbi müdahale ile giderilir..." şeklinde yazılı bulunmasına göre yüzde sabit iz yönünden rapor alınması zorunluluğu karşısında, raporun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/16616, K. 2019/22949, 16 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama