Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/16682 K.2020/3461

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında “Tehdit” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun'un 231/12. maddesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı gereği itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin, itiraz dilekçesi olarak kabulü ile temyizen incelenmeyen dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2)Sanık hakkında “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a)Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre, sanık ile mağdur arasında çıkan ilk tartışmanın sonlanması ve sanığın olay yerinden ayrılmasını müteakip yaklaşık onbeş dakika sonra ve üzerinde bıçak bulunduğu halde olay yerine tekrar gelerek mağduru dışarı çağırması ve taraflar arasında yeniden tartışma başlaması şeklinde gerçekleşen ve Adli Tıp Kurumu Düzce Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 02/02/2015 tarihli rapora göre, “sternum alt ucunda 1-2 cm. solunda 2-3 cm.'lik bıçak kesisi bulunmakla, tarif edilen kesici delici alet yaralanmasının seyir özelliklerinin yukarından aşağıya ve soldan sağa doğru olduğu,

kotu (kaburgayı) ve altındaki damar sinir paketini keserek diafragmayı geçip batın içine girdiği, organ kesisi yapmadan sonlanmakla hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, ayrıca kaburga kemiğinde hafif (1) derecede kırık meydana getirdiğinin belirtildiği olayda, suçta kullanılan aracın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen yaralanmaların ağırlığı nazara alınarak,

sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olup olmadığı hususunda delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,