Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/16768 K.2019/22669

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2015 tarih 2015/110 Esas 2015/248 Karar sayılı ilam olduğu, sanığın adli sicil kaydında tebliğnamede belirtilen Bakırköy 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.06.2013 tarih ve 2011/790 Esas - 2013/628 Karar sayılı ilamın bulunmaması ve sanığın tekerrüre esas alınan ilamındaki suçların TCK'nin 125/1, 125/3-a, 125/4, 106/1-1. cümle kapsamında hakaret ve tehdit olduğu, her ne kadar tehdit suçunun karar tarihinden sonra uzlaşma kapsamına alınsa da hakaret suçunun tekerrüre esas olması nedeniyle tebliğnamedeki (1) nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Ailevi nedenlerden dolayı çıkan tartışma sonucunda sanık kocanın mağdur eşine karşı yaralama eylemi nedeniyle mahkumiyet kararı verilen olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,