Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/17212 K.2020/235

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Müşteki hakkında düzenlenen ...Yüksek İhtisas Hastanesinin 21.12.2012 tarihli geçici raporunda ''sırtta sol scapula medial tarafında uzunluğu yaklaşık 1,5 cm olan düzgün sınırlı kesi'' olduğu, mevcut haliyle hayati tehlikesi olduğu, basit tıbbi müdahale ile düzelmeyeceğinin belirtildiği, aynı hastanenin acil servis doktoru tarafından düzenlenen 02.01.2013 tarihli kesin adli raporunda "sağ göğüs arkasında scapula hizasında ve sağ göğüs lateral orta hatta yaklaşık 1 hafta önce olduğu hasta tarafından tariflenen üstü gazlı bezle kapatılmış kesik mevcut olduğu, mevcut haliyle hayati tehlikesinin olmadığı,

basit tıbbi müdahale ile düzeleceği" şeklinde tanzim edildiği, müştekide meydana gelen yaralanmanın niteliği gereğince basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği ve hayati tehlike geçirip geçirmediği hususlarında yeterince açıklama içermeyen yetersiz nitelikteki 21.12.2012 tarihli raporun hükme esas alındığı anlaşılmakla, müştekiye ait tüm tıbbi evrakın ve raporların temini ile birlikte 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerindeki ölçütlere uygun olarak en yakın Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden yetersiz raporun hükme esas alınması suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararı uyarınca sanık hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gösterilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,