Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/17349 K.2020/1365

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında verilen 26.11.2015 tarihli 1.500 TL kesin nitelikte adli para cezasının müşteki tarafından, suçun vasfına ilişkin olarak 14.12.2015 tarihli dilekçesiyle temyiz edildiği, dosyanın Yargıtay'a temyiz incelemesine gönderilmesi gerekirken temyiz isteminin kesin adli para cezası olduğu belirtilerek reddine karar verildiği ve bu kararın tebliğ edildiği ancak vasfa ilişkin temyizin Yargıtay'a incelenmek üzere gönderilmesi gerekirken kesinlikten red edilmek suretiyle verilen ek kararın yok hükmünde olduğu; ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere;

"kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz kanun yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri" kabul edildiğinden, müştekinin suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz istemi üzerine işin esasına girilerek; yine müştekinin kovuşturmada 16.03.2015 tarihli dilekçesi ile katılma isteminde bulunmasına rağmen yargılama sırasında bu konuda herhangi bir karar verilmediği görülmekte ise de; süresinde temyiz dilekçesi verip hükmü temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği ve 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla;

müştekinin katılan olarak kabulüne de karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanığın katılanı hamile iken darp etmesinden bir gün sonra katılanın hastaneye giderek düşük yaptığı, düşük ile sanığın darp eylemi arasında illiyet bağı olup olmadığına yönelik...Adli Tıp Kurumuna müzekkere yazıldığı ancak...Adli Tıp Kurumunun cevabi yazısında ihtisas kurulu bulunmadığından dosyanın...Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi gerektiğinin belirtilmesine rağmen...Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan bilirkişi raporu alınmadan eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın soyut iddiaları dışında katılandan kaynaklanan haksız tahrik oluşturabilecek herhangi bir söz ya da davranış bulunmaması nedeniyle koşulları oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/2) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/01/2020 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yargıtayca olağan yasa yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilemesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açalabilmesi içinde CMUK’un 310. maddesine göre iki koşulun varlığı gereklidir.

Birincisi süre koşuludur CMUK’un 310. maddesinde genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süreyi hükmün tefhiminden, tefhim edilmemişse tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlemiştir.

Temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci koşul ise istek koşuludur. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan “Davasız yargılama olmaz” ilkesine uygun olarak temyiz davası kendiliğinden açılmaz, bu konuda bir isteğin bulunması gereklidir. Süre ve istek koşullarına uygun temyiz davası açılmamışsa hükmün Yargıtayca incelenmesi imkansızdır.

Sanık ... hakkında eşini yaralamaktan kamu davası açılmış ve yapılan yargılama sonunda neticeten 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 26.11.2005 tarihinde karar verilmiştir.

...6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/513 Esas- 2015/870 Karar sayılı 26.11.2015 tarihli karar müştekiye Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince 25/01/2016 tarihinde tebliği edilmiş, müşteki Şifa Nur Bayraktar bu kararı 14/12/2016 tarihli diekçesi ile temyiz etmiştir.

Temyiz dilekçesi üzerine ...6. Asliye Ceza Mahkemesince 2014/563 Esas- 2015/870 Karar ve 08/02/2016 tarihli ek kararı ile, sanık hakkında verilen cezanın para cezası olup kesinlik sınırında kaldığından bahisle müştekinin temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Bu red kararı müşteki...un temyiz dilekçesinde belirttiği adrese tebliğe çıkarılmış ancak tebliğ edilememiştir. Müşteki...un mernis adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre 21/03/2016 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Ancak red kararına karşı müşteki Şifa Nur Bayraktar tarafından herhangi bir temyiz itiraz talebinde bulunulmamıştır.

1412 sayılı CMUK’un 315/2. maddesi uyarınca temyiz eden taraf red kakarının kendisine tebliğinden itibaren bir hafta içinde Yargıtaydan bu hususta bir karar verilmesini isteyebilecek, Yargıtayca öncelikle red istemine ilişkin karar incelenecek yerinde görülmediği takdirde istem reddedilerek yerinde görülmesi halinde ise temyiz incelemesi yapılıp sonucuna göre bir karar verilecektir.

(Yargıtay Ceza Genel Kurulu 07/11/2006, 213/229, 29/06/1992, 178-203 ve 24/10/1986, 595-273 sayılı kararlarında belirtildiği gibi) İncelenen dosyamızda ...6. Asliye Ceza Mahkemesinin müşteki...un temyiz talebinin reddine ilişkin karar müştekiye tebliğ edilmesine rağmen, red kararına karşı herhangi bir temyiz/itiraz isteği bulunmadığından CMUK’un 315/2. maddesine aykırı olarak red kararını yok hükmünde kabul ederek bozulmasına karar veren çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

...