Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/17385 K.2020/1895

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezanın türü ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık hakkında mağdurlar ... ve Kudret'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Sanık hakkında kurulan hükümlerin B) 6. ve C) 6. fıkralarında CMK'nin 231. maddesinin "Sanığın celp edilen kayıtlarına, olaydan pişmanlık duymamasına, sanığın tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde vicdani kanaat hasıl olmaması sebebi ile hakkında CMK 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına'' gerekçesiyle uygulanmamasına karar verildiği, B) 7. ve C) 7. fıkralarında ise sanık hakkında TCK'nin 51. maddesinin ''Sanığın geçmişte sabıkasız olması ,şahsi ve sosyal haline nazaran cezasının ertelenmesi haline ileride suç işlemekten çekineceği hakkında mahkememizde kanaat hasıl olduğundan sanığın cezasının TCK 51. maddesi gereğince ERTELENMESİNE'' gerekçesiyle uygulanmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

Kabule göre de;

b)Sanığın temyiz dilekçesine eklediği 04.08.2015 tarihli Ege Üniversitesi Hastanesi Engelli Sağlık Kurulu raporuna göre ''Epilepsi'' hastası olduğunu bildirmesi karşısında, CMK'nin 74. maddesi gereğince gözlem altına alınmasına lüzum bulunup bulunmadığı hususunda uzman görüşüne başvurulduktan sonra, olumlu görüş bildirilmesi durumunda gözlem altına alınmasına karar verilerek, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c)Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurların adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin (1) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezalarında (1/2) oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi,

d)5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, ertelenen “1 yıl 10 ay 15 gün” hapis cezasının denetim süresinin en az “1 yıl 10 ay 15 gün” olacağı gözetilmeden, sanık için “1 yıl” süre ile denetim altına alınmasına karar verilmesi,

e)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,