Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/17843 K.2019/22509

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli ve 2018/398 Esas, 2019/149 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 16.10.2019 tarihli ve 2019/13575 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2019 tarihli ve 2019/101956 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli ve 2018/398 Esas, 2019/149 sayılı kararının bozulması halinde İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2019 tarihli ve 2018/298 Esas, 2019/149 sayılı ek kararının hukuken yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, tekerrüre esas alınan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2018 tarihli ve 2017/38 Esas, 2018/52 sayılı kararı ile sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını müteakip, anılan kararda da tekerrüre esas alınan İnegöl 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarihli ve 2013/35 Esas, 2013/648 sayılı kararında doğrudan kesin nitelikte adlî para cezasına hükmolunduğundan bahisle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2018 tarihli ve 2017/38 Esas, 2018/52 sayılı ek kararı ile sanık hakkında uygulanan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verildiği,

bu halde anılan ilâmın tekerrüre esas alınarak sanığın cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.