Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/17848 K.2019/21863

Dairemizin 26.09.2019 tarih 2019/8563 Esas – 2019/17107 Karar sayılı Bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 07.11.2019 tarih ve KD-2015/414642 sayılı itiraznamesi ile; “İtiraza konu uyuşmazlık; sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan açılan davaya mağdur ...'nun katılmasına karar verilip verilemeyeceğinin, başka bir ifadeyle ...'nun katılan sıfatıyla temyizinin ruhsatsız silah taşıma suçunu kapsayıp kapsamadığının belirlenmesine ilişkindir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Kamu davasına katılma" başlığı altında düzenlenen 237. maddesinin birinci fıkrasına göre, "mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarına bildirerek kamu davasına katılabilirler." Anılan düzenleme uyarınca suçtan doğrudan doğruya zarar görenin veya suçun mağduru olanın kamu davasına katılması kanun koyucu tarafından uygun görülmüştür.

Somut olayda; mağdur ... yaralama suçundan zarar görmüş ancak ruhsatsız silah taşıma suçundan zarar görmemiş ve bu suçun mağduru olmamıştır.

Bu nedenle yaralama suçundan açılan kamu davasına katılmasına karar vermesi hukuka uygun ise de ruhsatsız silah taşıma suçundan açılan davaya katılmasına karar verilmesi hukuka aykırı olup, bu suç yönünden mağdur ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi ve kurulan hükmün bozulmasına karar verilecek ise sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulması gerekmektedir.

Bu itibarla sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan açılan davaya katılma ve kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi olmayan mağdur ... vekilinin temyiz isteminin bu suçtan kurulan hüküm yönünden CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmesi ve anılan hükmün sanık müdafinin temyizine hasren incelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanuna aykırı görüldüğünden itiraz yoluna başvurulduğu,

05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanun'un 101. maddesi gereğince dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İtirazının KABULÜNE,

2-) Dairemizin 26.09.2019 tarih 2019/8563 Esas – 2019/17107 Karar sayılı kararının tamamen KALDIRILMASINA,

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin incelenmesinde;

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçun niteliği bakımından, suçtan doğrudan zarar görmeyen katılan ...'nun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 238 ve 260. maddeleri uyarınca davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317.maddesi uyarınca katılan ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

6136 sayılı Kanun’un 13/1 maddesi gereği hükmolunan 1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezasına dair hükümde, adli para cezasının gün karşılığı belirlenirken günlüğü 100 TL’den 3000 TL adli para cezası yerine, 4 gün olarak dikkate alınıp günlüğü 100 TL den 400 TL adli para cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından,

Sanık hakkında verilen hapis cezası yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelemesinde:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ...'in temyiz taleplerinin incelemesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanıkların suç tarihinde sabıkalarının bulunmadığı, mahkemenin “sanıkların suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdikleri davranışları dolayısıyla tekrar suç işlemeyecekleri konusunda olumlu kanaatini” gerekçe göstererek sanıklar hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verirken, mahkemenin “sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışlarını” gerekçe gösterip, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vererek çelişki yaratması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,