Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18060 K.2020/4776

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, olayda tanık olarak beyanları alınan ...'in sanığın eşi, ...'ün ise mağdurun eşi olduğu ve her ikisinin de kendi eşi lehine beyan vermesine göre beyanlarının tarafsız olmadığı gözetildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair varsa tarafsız tanıklar dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile tarafsız olmayan tanık beyanları ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre sanık ve mağdurun karşılıklı birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hal nedeni ile sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3) Sanığın mağdura hakaret ettiği olayda, TCK'nin 43/2. maddesinde belirtilen zincirleme suç şartları oluşmadığı halde uygulanması,

4) Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte TCK'nin 58/6-7. maddeleri uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına da karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,