Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18161 K.2020/3973

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992. Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994. Hiro Balani/İspanya 09.12.1994.

Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarihli ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia,

savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; 2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3)Katılanın yaralanmasına ilişkin Afyonkarahisar Devlet Hastanesi Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenen 16.03.2015 tarihli kesin raporda “sağ yanakta 3 cm lik kalıcı iz (skar) dokusu ve boyunda cerrahiye sekonder 3 cm lik lineer skar dokusu kalıcı mevcut” şeklindeki raporda yaraların sözel diyalog mesafesinden ilk bakışta fark edilir nitelikte olup olmadıkları hususunu ve yaraların özelliklerini denetime imkan verecek şekilde içermemesi ayrıca katılanın geçici raporunda hayati tehlikesinin bulunduğu kesin raporun KBB uzmanı tarafından verileceğinin belirtildiği halde KBB uzmanınca düzenlenen 29.09.2014 tarihli raporun

bu hususu içermemesi karşısında; anılan raporların hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, varsa film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yaralanmasının özellikle hayati tehlikeye ve yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddesindeki tüm ölçütlere göre niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4)Dosyaya konu 13.09.2014 tarihinde ateş edilmesi olayında olay yerinden elde edildiği belirtilen 7 adet 9 x 19 mm çapında MKE yapımı kovan ve 1 adet 9 mm çapında mermi çekirdeği ile sanığın 25.08.2015 tarihinde kardeşi mağdur ...'ü ateşli silah ile yaraladığı iddiası ile Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/88 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada olayda ele geçen 1 adet sarı renkli 9 mm MKE yapımı kovanın aynı silahtan atılıp atılmadığı hususunda rapor alınmaksın ve soruşturma aşamasında beyanı alınan ... ...'ın tanık sıfatı ile dinlenilmeksizin eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,