Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18252 K.2020/1973

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmüne göre ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanırken, sanığın ikinci kez mükerrir kabul edilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Sanık hakkında tehdit, mala zarar verme ve basit kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1, 151/1 ve 86/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, TCK'nin 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ile TCK'nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu uzlaşma kapsamında olmadığından 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 3. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca basit kasten yaralama suçlarının da uzlaşma kapsamında olmadığı, bu itibarla uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu,

kovuşturma aşamasında ise sanık hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından beraat kararı verilmesi karşısında, basit kasten yaralama suçlarının da uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,