Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18269 K.2020/4387

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2006 tarihli, 2005/468 Esas - 2006/38 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen mahkumiyet kararının 25.01.2011 tarihinde yerine getirildiği, bu tarihinden itibaren 3 yıl geçtikten sonra 23.08.2014 tarihinde atılı suçun işlenmesi nedeniyle TCK'nin 58/2-b maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2008 tarihli, 02.06.2009 tarihinde kesinleşen 2007/209 Esas- 2008/57 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesi uyarınca tayin edilen 8 yıl 4 ay hapis cezasının daha ağır ceza içerdiği ve tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK.'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına ilişkin paragrafının hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın Kadıköy 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2008 tarihli,