Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18308 K.2020/3277

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... .../Hollanda, 19.04.1994; ....../İspanya 09.12.1994; ... .../İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların,

iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mağdur hakkında düzenlenen Hassa Devlet Hastanesinin 22.02.2013 tarihli raporunda; mağdurun sol kol dirsek üzerinde 3-4 cm'lik abrazyon, sol el üzerinde 1cm' lik abrazyon, sol kol dirsek seviyesinde tam ekstansiyon olmadığı, çekilen direkt grafide sol kol dirsekte çıkık ile uyumlu ödem olduğunun bildirildiği, ... ...

Hastanesinin 23.02.2013 tarihli raporunda; sol dirsek posterior bölgede ödem, 7-8 cm uzunluğunda genişliği 1 cm olan yaranın mevcut olduğu, sol dirsek ekstansiyon hareketinde 30 derece kısıtlı olduğu, omuz ve üst kol kontüzyon tanısının konduğu, anılan raporları değerlendiren Hatay Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 18.09.2013 tarihli raporunda;

omuz ve üst kolda kontüzyona yol açtığı bildirilen yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtilmesi ile yetinilmiş ise de yaraların ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu hususlarının denetime olanak verecek açıklıkta belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları temin edilip, en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, mağdurun yaralanması ile ilgili TCK'nin 86/1 ve 87/1 maddelerine uygun ayrıntılı rapor aldırılarak,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

3) Sanığın adli sicil kaydında engel sabıkasının bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile yapılan değişiklikten önce, daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yargılama konusu suçla ilgili kurulacak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği, 21.05.2015 tarihli celsede sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul ettiği, mağdurun şikayetçi olmadığı ve zarar talebinde bulunmadığı hususları gözetilmeksizin,

tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat edinilmesi nedeniyle cezası ertelenen sanık hakkında, "sanık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceğinden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kanunen yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4) Oluş, tüm dosya içeriği ve kabule göre, karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda; tarafların ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda farklı beyanlarda bulunduğu ve dinlenmiş olan tanık anlatımlarının bu hususta yeterli olmadığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002-367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,