Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18325 K.2020/2558

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay'ın gerekçedeki denetim görevini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2)Sanığın, hastanede güvenlik görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmakla; özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesi de dikkate alınarak sanığın yukarıda açıklanan koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılarak TCK'nin 86/3-d maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3)Hastanede güvenlik görevlisi olan sanığın diğer güvenlik görevlileri olan ve aynı eylem nedeniyle haklarındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen temyiz dışı ..., ... ve ... ile birlikte hastane koridorunda kalabalık yapıp ses çıkardıkları için dışarı çıkmaları konusunda uyarıp tartıştıkları, müştekilerin de kamu görevlilerine karşı görevini yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılıp haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği olayda, müşteki ... ...'in yaralanmasına ilişkin raporunun bulunmaması,

diğer müşteki...'ın adli raporundaki yaralanma bulguları, alınan beyanlar, sanığın savunması ve dosya kapsamına göre; müştekilere sanık gösterilerek sanığın kendilerine yönelik eyleminin bulunup bulunmadığı ve sanığın kendilerini ne şekilde yaraladığı da sorularak ayrıntılı beyanlarının alınmasının ardından hangi beyana neden üstünlük tanındığı açıklanarak sanığın yaralama eylemlerinin sabit olup olmadığının belirlenmesi,

eylemin sabit görülmesi ve sanığın kamu görevlisi olduğunun belirlenmesi halinde zor kullanma yetkisi kapsamında hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Gerekçeli karar başlığında mağdurların adı, soyadı ve açık kimlik bilgileri gösterilmemek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

5)Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,