KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2019/18470 E., 2020/2661 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten Yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın olay tarihinde ceza evinde bulunması sebebiyle tüm yazışmalarının kontrol altında olması ve süresinde temyiz talebinde bulunduğuna dair herhangi bir bilgi ve belge bulunmaması sebebiyle CMUK 310. madde uyarınca süresinde temyiz talebinde bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair 17.05.2016 tarihli ret kararında herhangi bir usuli eksiklik ve yanlışlık bulunmadığından, sanığın bu karara yönelik temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince reddi ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında katılan ... 'ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Katılan hakkında 23.06.2015 tarihli Aile Hekimi tarafından verilen adli muayene raporunda ''sol koltuk altında iki adet çizik, sağ omuzda çizik, sağ omuz ile boyun arasında morarma, sol üst kolda morarma'' nın belirtilmesine karşın oluşan bu yaralanmanın niteliği ve raporun kesinliği hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı bu haliyle söz konusu raporun yetersiz olduğu anlaşılmakla,
katılanın tüm tedavi evrakları ve raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile yaralanmanın yüzde sabit iz açısından değerlendirilmesinin (5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerindeki unsurları kapsayacak) duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapor ile yetinilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/18470, K. 2020/2661, 11 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama