Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18504 K.2020/4035

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanıklar ... ve ... ... haklarında müşteki ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçları ile sanık ... ... hakkında müşteki ... ...’e karşı “Hakaret” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2)Sanıklar ... ve ... ... haklarında müştekiler ... ve ... ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanıkların eylemleri neticesinde müştekilerde meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesince müşteki ... hakkında tanzim olunan 06/01/2013 ve 16/01/2013 tarihli raporlarda, “Sağ kaş kenarında kesi, sağ scalp arka tarafta süture kesi” bulunduğunun ve aynı Kurum tarafından aynı tarihlerde müşteki ... ... hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında “Sağ kaş kenarında kesi, sağ scalp arka tarafta süture kesi” bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanıkların eylemlerini 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan bir cisimle işledikleri anlaşılmakla,

sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen temel cezada, aynı Kanun’un 86/3-e maddesi uyarınca (½) oranında artırım yapılmamak suretiyle eksik ceza tayineri, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında müşteki ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında UYAP sisteminden “cezaevi bilgileri”nin incelenmesi neticesinde, sanığın hüküm tarihinde herhangi bir ceza infaz kurumunda tutuklu ya da hükümlü olmadığı tespit edilmekle, tebiğnamenin B(a) görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a)Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere 87/1-son maddelerinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b)Sanığın eylemi neticesinde müştekide meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli Adli Tıp Uzmanınca tanzim olunan 16/01/2013 kesin tarihli raporda, “Sol el bileğinde volur yüzde arter, kemik, tendon tam kesi, scalp arka bölgede yaklaşık 3 cm lik kesi, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlikeye neden olur, kemik kırığının vücut fonksiyonlarına etkisi ağır (5) derecededir, el bileğinde amputasyona neden olduğundan organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğindedir.” şeklindeki açıklamalar karşısında,

yargılama konusu eylemini birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olacak şekilde gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak, sonuca etkili olacak şekilde asgari sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,