Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18580 K.2020/1918

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdurun hazırlık aşamasında sanığın sağ koluna sandalye ile vurduğunu ayrıca cep telefonu attığını, yargılama aşamasında ise sadece sandalye ile vurduğunu belirtmek sureti ile kısmen çelişkili beyanlarının olduğu, sanık gibi tanık ...'ün aşamalardaki istikrarlı beyanları ile hazırlık aşamasında dinlenen tanık Tuncay'ın anlatımlarında da darp eyleminin olmadığını belirtmeleri ve Manavgat Devlet Hastanesince düzenlenen adli muayene raporunda sadece mağdurun sağ dirsek letarelde hassasiyet ve hareket kısıtlılığı bulunduğunun,

başka bir bulgunun olmadığının belirtilmesi karşısında üzerine atılı suçun sanık tarafından işlendiği hususunda kesin, inandırıcı, şüpheden uzak delillerin mevcut olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,